Laat de Eufraat spreken

“Armenië, 1915. Een negenjarig meisje ziet hoe de Turken de mannen uit haar familie afslachten, samen met een miljoen andere Armeniërs. Voortgedreven op een dodenmars door de woestijn, weigert zij haar moeder te volgen bij een zelfmoordsprong in de rivier de Eufraat. Door dit verraad verliest zij zichzelf en vergeet ze haar naam.
Ze bouwt een nieuw leven op in Amerika, en draagt daarbij een verlammende erfenis van woede, schaamte en schuldgevoel over op haar enige dochter Araxie. Het is Araxies dochter Seta, de lyrische verteller van deze roman, op wie grootmoeder en moeder hun verdriet, hoop, verwachtingen en dromen gericht hebben. Seta moet haar grootmoeder haar naam teruggeven en zo de wonden van het verleden helen. Zij moet de Eufraat laten spreken. …”