Het laatste huis van de wereld

“In 1939 schreef Beb Vuyk haar meesterwerk Het laatste huis van de wereld over het leven van haar en haar gezin op het eiland Boeroe, waar haar man een kajapoeti-olie-concessie geërfd had.
Het leven op deze eenzame uithoek van de wereld is hard, vol ontbering, en van een avontuurlijkheid die ook haar angstige schaduwzijde heeft. Zo is er geen enkele arts op het eiland als haar tweede zoon geboren moet worden. even en dood liggen in dit boek pal naast elkaar.

Net als in Reis naar het vaderland in de verte, dat in feite een vervolg op deze roman is, schrijft Beb Vuyk uiterst kritisch en zonder misplaatst idealisme over dit land waar zij zich thuisvoelt.”